Zamiast wyrzucać, posadź. Tak wyhodujesz imbir na parapecie
Imbir to roślina, którą zwykle traktujemy jak „jednorazową” przyprawę. Kupujemy kłącze, odcinamy kawałek do herbaty lub potrawy, a resztę chowamy do lodówki i często… zapominamy o jej istnieniu. Tymczasem właśnie ten jeden niepozorny fragment korzenia może dać początek domowej uprawie imbiru. Dowiedz się, dlaczego warto samodzielnie hodować imbir w mieszkaniu.
- Dlaczego warto mieć imbir pod ręką?
- Jak zacząć uprawę imbiru w doniczce i go pielęgnować?
- Zastosowanie imbiru w kuchni – czy tylko tam?
Dlaczego warto mieć imbir pod ręką?
Imbir naturalnie rośnie w ciepłym klimacie, jednak z powodzeniem możesz go hodować w mieszkaniu. Wystarczy ustawić odpowiednio przygotowaną doniczkę w jasnym miejscu, aby po kilku miesiącach cieszyć się świeżym, aromatycznym plonem. Co więcej, domowy imbir ma znacznie intensywniejszy zapach i smak niż długo przechowywany, który kupujemy w sklepie.
Dlaczego warto mieć imbir pod ręką? Ponieważ od lat ceniony jest za swoje właściwości wspierające organizm. Zawiera wiele cennych związków roślinnych, które m.in.:
- pomagają w łagodzeniu stanów zapalnych,
- wspierają odporność,
- poprawiają trawienie.
Regularne sięganie po świeże kłącze może pomóc przy przeziębieniach, uczuciu ciężkości po posiłkach czy spadkach energii. Zapach imbiru działa rozgrzewająco, a delikatna ostrość skutecznie pobudza krążenie. To także sprzymierzeniec zestresowanych osób – imbir wpływa kojąco na układ nerwowy i może poprawiać samopoczucie. Hodując go w doniczce, zawsze będziesz mieć dostęp do świeżego imbiru.
Jak zacząć uprawę imbiru w doniczce i go pielęgnować?
Do sadzenia najlepiej nadają się jędrne kłącza z widocznymi pąkami. Przed włożeniem ich do ziemi koniecznie zanurz je na dobę w letniej wodzie, aby pobudzić kłącza do wzrostu. Większe egzemplarze możesz podzielić na mniejsze części. Pamiętaj tylko, żeby każda z nich miała minimum jedno miejsce wzrostu.
Imbir nie rośnie w głąb, lecz na boki. Właśnie dlatego potrzebuje szerokiego pojemnika. Ziemia dla imbiru musi być:
- przepuszczalna,
- lekko wilgotna,
- bogata w składniki odżywcze.
Kłącze należy ułożyć płasko, przykryć warstwą podłoża i podlewać umiarkowanie – ale bez nadmiaru wody, bo to sprzyja gniciu. Roślina najlepiej rozwija się w cieple, ale przy rozproszonym świetle. Zbyt mocne słońce może doprowadzić do zaschnięcia liści, natomiast brak światła spowolni wzrost imbiru.
W okresie intensywnego rozwoju postaraj się zasilać roślinę naturalnymi nawozami. Gdy liście zaczną żółknąć i obumierać, oznacza to, że kłącze jest gotowe do zbioru. Możesz je wówczas delikatnie odkopać, odciąć potrzebną część, a resztę pozostawić w ziemi.
Zastosowanie imbiru w kuchni – czy tylko tam?
Alternatywą dla sadzenia w ziemi jest wcześniejsze pobudzenie kłącza w wodzie. Wystarczy, że umieścisz je w naczyniu tak, aby nie było całkowicie zanurzone. Po pojawieniu się korzeni i pędów imbir można przesadzić do doniczki, co często przyspiesza start uprawy.
Świeże kłącze znakomicie odnajduje się w naparach, zwłaszcza w połączeniu z cytrusami lub miodem. Świetnie podkreśla smak dań azjatyckich, marynat, zup oraz potraw warzywnych. Można go również wykorzystać do wypieków i domowych syropów.
Uwaga! Młode fragmenty imbiru są delikatniejsze i mniej włókniste, dzięki czemu można je drobno ścierać lub kroić w cienkie plasterki. Starsze kłącza sprawdzą się po wysuszeniu i zmieleniu jako aromatyczna przyprawa.